سلام ، سلام به خودم ،سلام به عشقم ، سلام به همه کسانی که این نوشته رو می خونن!

چقدر دلم واسه وبلاگم تنگ شده بود ؛ خیلی وقته که مطلبی ننوشتم .

آخرین بار درباره ماجرای عشقم نوشتم .حالا شاید بهتر باشه در مورد عشقم بنویسم .

حالا من قلبشو دارم ، قلب کسی که دوستش داشتم و دارم و می دونم که اونم منو دوست داره .

جالبه وقتی عاشقی رو تعطیل می کنیم ، اون وقته که عاشق می شیم.

من یه وبلاگ دارم پر از شعرای غمگین که عشقو تعطیل می کنه ولی یه قلب دارم پر از عشق .

امروز وبلاگ یه گلی خانم رو دیدم به اسم غزل که پر از عشق بود ،احساس کردم خیلی به خودم شبیه .

خیلی از نوشته هاشو خوندم . احساسش و همه حرفای دلش مثل خودم بود.

چقدرتاسف خوردم که چرا من یه وبلاگ عاشقونه ندارم!!!!!!!

امیدوارم هر چی دل عاشقه به عشقش برسه ، به عشقش هم نرسید لااقل به قلب عشقش برسه .

جا داشتن تو قلب کسی که عاشقشی خیلی شیرین و لذت بخشه!

ولی ترس از دست دادنش خیلی سخته ، حتما غزل جون تو درک می کنی چی می گم!